Wydarzyło się

“Postęp”, 17 lutego 1918 roku

Iława. W jednym z tutejszych tartaków dostał się 68-letni robotnik Szalkowski w tryby maszyny. Klatka piersiowa została mu zgnieciona, skutkiem czego krótko po wypadku w lazarecie skonał.

Data:

udostępnij

„Czapla”, „Hotelowa” czy „Parkowy”? O tym, gdzie spędzano czas w Iławie pół wieku temu…

Ostatnio dodane

Czy pół wieku to dużo? Patrząc na to, jak bardzo zmieniła się Iława w ciągu ostatnich 50 lat, można by zaryzykować stwierdzenie, że tak. Publikacje o mieście, które wydawano na przełomie lat ’60 i ’70 tylko utwierdzają nas w tym przekonaniu.

W 1971 roku ukazał się „Informator adresowy” dla turystów i mieszkańców, w którym znaleźć można było podstawowe informacje o mieście. Całość podzielono na kilka działów: „Obsługa ruchu turystycznego i noclegi”, „Obsługa samochodów”, „Komunikacja”, „Obiekty kulturalne i rozrywkowe”, „Gastronomia” oraz „Administracja”.

I tak, na początku lat ’70, w czasach kolonii i wczasów zakładowych, w Iławie obsługą ruchu turystycznego zajmowały się Powiatowy Ośrodek Sportu, Turystyki i Wypoczynku, który mieścił się przy ulicy Kościuszki 31a. Ośrodek pośredniczył w wynajmie kwater prywatnych w Iławie i Siemianach, campingów w Makowie, Sarnówku i na Wielkiej Żuławie oraz pól namiotowych w Iławie. Organizacją i obsługą wycieczek zajmowało się z kolei Biuro Obsługi Ruchu Turystycznego Oddziału PTTK, które rezydowało przy ulicy Kościuszki 23. Tam też znajdował się punkt Informacji Turystycznej. Przy ulicy Sienkiewicza 24 znajdował się Ośrodek Turystyki Wodnej PTTK. Tam można było wypożyczyć sprzęt wodny i rowery, zasięgnąć informacji w punkcie IT oraz skorzystać z miejsc noclegowych w pawilonach. W tym czasie w Iławie, przy ulicy Chodkiewicza 3, funkcjonował też lokalny oddział „Przedsiębiorstwa Turystycznego Warszawa-Olsztyn”. Pracownicy oddziału zajmowali się obsługą ruchu turystycznego, wynajmem kwater prywatnych, organizacją i obsługą wycieczek. Zarządzali też plażą, dysponowali sprzętem wodnym. Z kolei przy ulicy Wojska Polskiego 14 mieścił się Fundusz Wczasów Pracowniczych. Pośredniczył on w wynajmie kwater prywatnych oraz organizacji żywienia w barze „Parkowym” przy ulicy Niepodległości 1. Jedyny w tym czasie hotel – „Hotel Miejski” – funkcjonował przy ulicy Niepodległości 4.

W tym czasie w Iławie skorzystać można było z dwóch stacji benzynowych – przy ulicy Sienkiewicza (telefon 550) i Kościuszki (telefon 523). Techniczną obsługą samochodów zajmował się warsztat przy ulicy Kościuszki 1a (telefon 412), a naprawą pojazdów warsztaty Jerzego Fojtowicza (ulica Dąbrowskiego), Tadeusza Mnicha (ulica Skłodowskiej 22) i Henryka Wekka (ulica Piekarska 6). Przystanki PKS zlokalizowano przy ulicach Bohaterów Stalingradu i Lipowej oraz przy Dworcu PKP Iława Główna, gdzie znajdował się także jedyny postój taksówek. Przy Alei Pojednania meściła się z kolei przystań Żeglugi Gdańskiej. Bilety zarezerwować można było dzwoniąc pod numer telefonu 749.

W informatorze, wśród obiektów kulturalnych i rozrywkowych, wymieniono: Powiatowy Dom Kultury (ulica Kościuszki 20, tel. 893), Dom Rzemiosła (ulica Lipowa), Kino „Lenino” (ulica Niepodległości 13, tel. 871), Stadion Sportowy POSTiW (ulica Sienkiewicza), plażę (ulica Chodkiewicza) oraz kąpielisko niestrzeżone (ulica Dąbrowskiego). Z kolei wśród obiektów gastronomicznych znalazły się: restauracja „Czapla” (ulica Lipowa, tel. 724), restauracja „Hotelowa” (ulica Niepodległości 4, tel. 897), restauracja „Kormoran” (ulica Chodkiewicza 3, tel. 677), restauracja „Dworcowa” (ulica Dworcowa 3, tel. 902), bar szybkiej obsługi „Tramp” (ulica Dąbrowskiego 1, tel. 270), bar „Parkowy” (ulica Niepodległości 1, tel. 532), bar „Jezioranka”, bar-kawiarnia (ulica Nowotki, tel. 738), bar „Karczma Mleczna” (ulica Bohaterów Stalingradu) i kawiarnia „Marago” (ulica Niepodległości 2, tel. 611).

Większość obiektów administracyjnych znajdowała się przy ulicy Kościuszki. Prezydium Powiatowej Rady Narodowej mieściło się przy ulicy Kościuszki 31, Miejskiej Rady Narodowej przy ulicy Kościuszki 4, Komenda Powiatowa Milicji Obywatelskiej przy ulicy Kościuszki 35. Jedynie Komisariat Kolejowy Milicji Obywatelskiej znajdował się przy ulicy Dworcowej 1.

Ze wspomnień mieszkańców Iławy wynika, że przełom lat ’60 i ’70 to czas największego ruchu turystycznego w mieście. Szczególną popularnością cieszył się wypoczynek na wyspie. Wiele osób wspomina istniejące na plaży przy ulicy Chodkiewicza trampolinę i przebieralnie.

Michał Młotekhttp://www.michalmlotek.pl
Michał Młotek – miłośnik Iławy, regionalista, samorządowiec, obecnie Przewodniczący Rady Miejskiej w Iławie

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here

chętnie czytane